Praktijkleren begint op de plek waar het vak wordt uitgeoefend. Voor landbouw zijn dat de plantages van Meme in de omgeving van Nzérékoré, met cashewnoten, koffie, cacao, rubber, palmolie en bananen.

Tijdens onze werkreis liepen we er rond met opa Djiba. Hij werkt er elke week twee dagen, samen met twee vaste medewerkers. Hij kent elke boom en weet precies wat die nodig heeft. Het belangrijkste werk is de grond vrijhouden van onkruid, zodat de bomen genoeg voeding en zuurstof krijgen. Dat is veel handwerk en vraagt veel vakkennis.

Op de rubberplantage zagen we hoe rubber ontstaat. Rond de stam wordt een snede in de schors gemaakt, waarna een melkachtige vloeistof in een bakje loopt. Die stolt langzaam tot een blok rubber dat later wordt verzameld en verkocht.

Hier leert nu al een jongere het vak van opa Djiba. Straks wordt dit de leerplek voor het landbouwonderwijs van de praktijkschool: leren door te doen, in een vak met toekomst.

Na het bezoek aan een van de plantages rijden we naar het nabijgelegen dorp. De kinderen komen aanrennen zodra we aankomen en we delen stokbrood uit. Daarna worden we enthousiast uitgezwaaid met een Engels “bye bye!” en hollen de kinderen absurd hard mee met de auto. Zwaaiend, lachend, vol energie.